یا رب الحسین بحق الحسین اشف صدرالحسین بظهورالحجة
سالروز ولادت حضرت
امام محمد باقر(ع)
آن امام واقف بر باطن و ظاهر، آن دانندهء علوم غایب و حاضر،
آن نظر کرده حیّ ناظر را
به محضر مبارک امام زمان(عج) و
همهء شما دوستان عزیز تبریک می گویم.
سلام بر تو یا قائم آل محمد(ص)
می دانم، می دانم آدینه ای خواهی آمد که سحرگاهانش سوای همه روزهاست. خورشید شادمانه ترین طلوعش را خواهد کرد و دنیا رنگ دیگری خواهد گرفت. چهار فصل یکی خواهد شد و در پیکر بهار به تو خوشامد خواهند گفت و جهان دوباره طعم محبت و دوستی را خواهد چشید و تشنگی قرنها را فرو خواهی نشاند.
سلام بر تو هر صبحگاهان و هر شامگاهان.
جنبش سفیانی (۴)
آیا سفیانی یکی است یا چند تَن؟!
بی تردید سفیانی وعده داده شده که روایات موجود در منابع شیعه و سنی بر آن دلالت دارد، یک نفر است امّا در برخی از روایات همچون نسخهء خطی ابن حماد و غیر آن سخن از دو سفیانی به میان آمده است، سفیانی اوّل و سفیانی دوم و گاهی از بعضی روایات استفاده می شود که آنها سه تن هستند. اما آنکه مورد نکوهش قرار گرفته و دست به شرارت و کارهای آنچنانی می زند، همان سفیانی دوم است؛ زیرا سفیانی اول پس از استیلا بر سرزمین شام و جنگ قرقیسیا، در جنگ عراق در برابر سپاه ایرانیان و یاران درفش های سیاه شکست می خورد و در اثر زخمی که بر او وارد می شود در راه بازگشت به شام به هلاکت می رسد و سفیانی دوم را جانشین خود قرار می دهد تا مأموریت مهم او را ادامه دهد.
چنانکه این روایات صحیح باشد، سفیانیِ اول، فرمانروای نابکاری است که زمینه ساز سفیانی اصلی وعده داده شده است، همچنانکه که یمنی و خراسانی ها یاران درفش های سیاه زمینه ساز نهضت حضرت مهدی(عج) می باشند.
آغاز جنبش سفیانی و مراحل آن
شرایط و اوضاع ترسیم شده در روایات، جنبش سفیانی را بسیار خشن و سریع توصیف می کند یا به تعبیر سیاسیِ امروز دراماتیک و خونین می باشد؛ زیرا اوضاع جهانی و کشمکش بین ابرقدرتها به اندازه ای وخیم می شود که منجر به نبرد می گردد. و وضع سرزمین شام که فتنهء فلسطین آن را بر هم می زند ((همچون بهم خوردن آب در مشک)) و از ضعف و ناتوانی و تجزیه شدن، گرفتار رنج و افسردگی است.. و مهمتر از آن، از نظر غربی ها و یهودیان رسیدن نیروهای اسلام و قوای ایرانیان به مرزهای فلسطین و دروازه های قدس می باشد، سپس نفوذ روسها در سرزمین شام و جهان اسلام افزایش می یابد. از این رو آنها اقدام به انتخاب زمامداری مقتدر می نمایند، تا بتواند منطقهء پیرامون اسرائیل را برای سلطهء اسرائیل کاملاً زیر فرمان آورد و از این جاست که او نقش مهم خود را که تنها خط دفاع از اسرائیل و غرب است اجرا می کند، بلکه آنها دست او را در جنگ عراق و اشغال آن جهت جلوگیری از خطر ایرانیان و یاران درفش های سیاه باز می گذارند. همچنانکه دست سفیانی را در یاری رساندن به حکومت ضعیف حجاز و برای درهم شکستنِ جنبشِ اساسی و نوینی که نمی تواند نهضت امام مهدی(عج) در مکه مکرّمه به شمار آید باز می گذارند.
جنبه هایی را که روایات، آشکارا یا به اشاره یاد می کند، به فهمیدن سرعت و شدتی که از ویژگیهای جنبش سفیانی می باشد و روایات دربارهء آنها سخن می گوید، کمک می کند. از امام صادق(ع) روایت شده است که فرمود:
*سفیانی از نشانه های حتمی ظهور است و خروج او از آغاز تا انجام پانزده ماه بطول می انجامد، وی شش ماه کارزار می کند، همینکه بر پنج شهر دست یافت نُه ماه فرمانروائی می کند بی آنکه روزی بر آن اضافه شود.*
آن پنج شهر عبارتند از: دمشق، اردن، حمص، حلب و قِنَّسرین که مراکز فرمانروائی منطقه، سوریه، اردن و لبنان می باشد. روایات بر بودن اردن در آنها تصریح می کند، امّا لبنان که جزئی از سرزمین شام و تابع شهر بحساب می آید، بعید نیست که در قلمرو حکومت سفیانی قرار گیرد. ولی برخی از روایات، گروههایی را از فرمانروائی سفیانی جدا می کند که عبارتند از: بپای دارندگان حق که خداوند آنها را از شرّ او حفظ می کند و مردم لبنان از آن دسته اند.
روایات زمان جنبش وی را معین می کند و وقوع آن را در ماه رجب می داند، از امام صادق(ع) روایت شده است که فرمود:
*از نشانه های حتمی ظهور، خروج سفیانی در ماه رجب است.*
این امر، یعنی خروج سفیانی شش ماه قبل از ظهور حضرت مهدی(عج) خواهد بود، زیرا حضرت در شب دهم یا روز دهم محرّم همان سال در مکه ظهور می کند و تسلّط سفیانی بر منطقهء شام که عبارت است از لشکرکشی به عراق و سپس به حجاز، به تصوّر پیروزی بر یاران امام مهدی(عج) و نهضت آن حضرت می باشد، قبل از ظهور آن بزرگوار انجام می پذیرد.
بنابراین جنبش سفیانی در سه مرحله انجام می شود، نخست: مرحلهء تثبیت سلطه وی در شش ماههء اوّل. مرحلهء دوم: هجوم و پیکار او در عراق و حجاز. مرحلهء سوم: بازگشت وی از توسعه طلبی در عراق و حجاز و دفاع در برابر تحرّک سپاه حضرت مهدی(عج)، جهت حفظ متصرفات باقیمانده اش از سرزمین شام و اسرائیل و قدس.
قابل دقت است که، روایاتِ مربوط به سفیانی جنگهای شش ماههء اول وی را به اختصار ترسیم می کند و این درگیریها ابتدا جنگهای داخلی او با أصهب و أبقع و سپس با نیروهای اسلامی و غیر اسلامی مخالف خود است تا اینکه استیلای او بر سرزمین شام کامل می گردد.
ولی با توجه به جنبشِ او، طبیعی است که این شش ماه، سراسر پر از عملیاتهای متراکم نظامی خواهد بود وی بگونه ای سلطهء خود را تحکیم می بخشد که بتواند نیروهای زیادی را برای نبردهای گسترده در نُه ماه آینده تجهیز و گردآوری نماید. و ممکن است سفیانی در کنار جنگهای شش ماههء اوّلِ خود، علاوه بر أبقع و أصهب با فرمانروایانِ اردن و لبنان و دیگر نیروهای مخالف در گیری داشته باشد.
روایتی، به شدّتِ جنگهای سفیانی با أبقع و أصهب اشاره می کند و همین جنگها موجب نابودی شام می گردد. از امام باقر(ع) روایت شده است که فرمود:
*از نشانه های ظهور، فرورفتنِ یک آبادی به نام جابیه از روستاهای شام و فرود آمدن ترکان در جزیره و رومیها در رمله است، درگیریهای زیادی در این هنگام در سراسر زمین رخ می دهد تا اینکه شام ویران می گردد ((و در روایتی آمده است، نخستین سرزمینی که ویران می شود شام است)) و علت ویران شدن آن اجتماع سه درفش (نیرو) در آنجاست، نیروهای أصهب، لشکر أبقع و لشکر سفیانی.*
امّا خرابی دمشق با توجه به سخن امیر مؤمنان(ع) که فرمود: *دمشق را قطعاً تخریب خواهم کرد.. این عمل را مردی از خاندان من انجام می دهد.* ظاهراً همان ویرانی ای است که در نبرد بزرگ آزادسازی قدس که توسط امام مهدی(عج) با سفیانی، یهودیان و رومی ها اتفاق می افتد.
امّا سفیانی در نُه ماههء پایانی حکومت خود، دست به نبردهای بزرگی می زند که مهمترین آنها با ترکان(روسها؟) و هواداران آنها در قرقیسیا است، سپس نبردهای او در عراق با ایرانیان زمینه سازان ظهور، و یمنی که طبق برخی از روایات با آنان می باشد.
ممکن است سفیانی در مدینهء منوّره دارای نیروهایی باشد که در کنار نیروهای حکومت حجاز، در برابر نبردی که احتمالاً توسط حضرت مهدی(عج) برای آزادی مدینه انجام می پذیرد وارد پیکار شوند.
سفیانی پس از شکستِ در عراق و حجاز به شام و فلسطین باز می گردد تا در بزرگترین کارزار حضرت مهدی(عج) یعنی نبرد بزرگ فتح قدس به مصاف بپردازد.
ادامه دارد ...
