خورشید عدالت - عصر ظهور

یکی از علائم حتمی آقا امام زمان(عج)  خروج شخصی بنام سفیانی است. به همین دلیل بنده وظیفه خود دانستم که هرچه بیشتر شما را با این چهرهء پلید آشنا سازم.

یادآور شوم که بدلیل زیاد بودن مطلب این نوشته را در چند پست می گذارم. حتماً بخوانید.

                             جُنبش سفیانی (۱)

سفیانی از شخصیتهای بارز در نهضت حضرت مهدی(عج) است. او دشمن سرسخت و رویاروی آن حضرت می باشد. هر چند که امام(ع) در حقیقت با نیروهای کافری که از سفیانی پشتیبانی می کنند روبروست.

روایات تصریح کرده است که خروج سفیانی از وعده های حتمی خداوند است. از امام سجاد(ع) روایت شده است که فرمود:

*أمر قائم از سوی خداوند حتمی است و أمر سفیانی نیز از جانب خداوند قطعی می باشد و قائم ظهور نمی کند مگر پس از آمدن سفیانی.*

بیوگرافی سفیانی:

بین دانشمندان اسلامی اتفاق نظر است که وجه تسمیهء سفیانی به خاطر نسبت داشتن با ابوسفیان است، چرا که وی از تبار ابوسفیان بشمار می آید، همانگونه که فرزند زن جگرخوار نیز می باشد به علت نسبت وی با جده اش هنده زن ابوسفیان که در جنگ اُحد وقتی حمزهء سیدالشهداء به شهادت رسید هنده کوشید تا جگر حمزه را از فرط کینه بدندان بکشد.

از امیر مؤمنان علی(ع) نقل شده است که فرمود:

*فرزند هند جگرخوار از وادی یابس(درّهء خشک) خروج می کند. او مردی است چهارشانه و بدقیافه، دارای سری بزرگ، بر صورت او اثر آبله پیداست وقتی او را می بینی پنداری که یک چشم دارد، نامش عثمان و پدرش عیینه(عنبسه) است او از فرزندان ابوسفیان است وارد سرزمین قرار و معین(با آرامش و آبی گوارا) می شود و بر بالای منبر آنجا قرار می گیرد.* 

میان شیعه معروف است که او از اولاد عنبسه پسر ابوسفیان است و شاید از این رو آن را عیینه دانسته اند که کلمهء عیینه در روایت با عنبسه اشتباه شده است. و در روایتی دیگر که شیخ طوسی آن را روایت کرده است وی را از فرزندان عُتبه پسر ابوسفیان یاد می کند. و فرزندان ابوسفیان پنج نفرند: عتبه، معاویه، یزید، عنبسه و حنظله.

ولی در یکی از نامه های امیر مؤمنان(ع) به معاویه، بطور صریح آمده است که سفیانی از فرزندان معاویه است.

*ای معاویه، مردی از فرزندان تو، بدخوی و ملعون و سبک مغز و ستمکار و واژگون دل و سختگیر و عصبانی است. خداوند رحکت را از قلب او برده است دائی های او همچون سگ خون آشامند. گوئیا من، هم اینک او را می بینم اگر می خواستم او را نام می بردم و توصیف می کردم که او پسری چند ساله است، لشکری به سوی مدینه گسیل می دارد. آنها وارد مدینه می شوند و بیش از اندازه دست به کشتار و فحشاء می زنند در این حال مردی پاک و پرهیزکار از آنها فرار می کند، کسی که زمین را از عدل و داد سرشار خواهد ساخت همانگونه که از ظلم و ستم لبریز شده است و من نام او را می دانم و می دانم که در آن روز چند سال دارد و نشانه اش چیست.*

از امام باقر(ع) نقل شده است که فرمود:

*او از فرزندان خالد پسر یزید پسر ابوسفیان است.*

و ممکن است جدّش عنبسه یا عتبه یا عیینه یا یزید از نسل معاویه پسر ابوسفیان باشد که در این صورت اشتباه، برطرف می شود.

و مشهور نزد علمای سنّت این است که نام وی عبدالله است و در نسخه> خطی ابن حماد ص۷۴ نامش عبدالله پسر یزید است و نیز در روایتی از منابع ما نام او عبدالله آمده است ولی همچنانکه گفتیم، مشهور این است که نام او عثمان است.

ادامه دارد ...

بحث کوتاهی دربارهء حضرت ابی عبدالله الحسین سیدالشهداءِ(ع)

نام آن بزرگوار حسین است و این اسم، انتخاب پروردگار عالم است.

امام حسین(ع) علاوه بر فضایل حسبی و نسبی که همهء اهل بیت دارا هستند، امتیازهایی هم در میان اهل بیت(ع) دارند.

اولین امتیاز این است که ائمه طاهرین(ع) همه از صلب او هستند.

دومین امتیاز که تداوم حیات اسلام مرهون شهادت آن امام است، آن است که رسول اکرم بدان اشاره می فرماید:((حسین از من است و من نیز از حسینم.)) امام حسین به این امتیاز اشاره می کند، وقتی می خواستند بیعت با یزید را به او تحمیل کند:((اگر با یزید بیعت کنم، باید فاتحه اسلام را خواند.))

سومین امتیاز حسین، شعله های محبت اوست در دلها. رسول اکرم می فرماید:((همانا برای حسین، محبتی در دلها شعله ور است که هرگز خاموش شدنی نیست.))

چهارمین امتیاز ابی عبدالله الحسین(ع) این است که در تربت او شفا است و استجابت دعا در حرم مطهر او از نظر روایات، مسلم و قطعی است.

امتیاز پنجم که امتیاز بزرگی است، آن است که حسین(ع) عشق و فداکاری و گذشت در راه خدا را عملاً معنی کرد، و باید گفت اگر کار امام حسین(ع) در روز عاشورا نبود، بسیاری از مفاهیم و لغات را نمی شد معنی کرد.

او هرچه دارد، در راه حق فدا می کند؛ مال؛ عیال؛ اصحاب؛ اولاد و حتی طفل شیرخوار را، و در گودال قتلگاه چنین می گوید:

((ای خدا! از همه کس، از همه چیز در راه تو گذشتم و برای ملاقات تو از همه وابستگان چشم پوشیدم. ای خدا! اگر در راه محبت تو پاره پاره شوم، دل من به سوی غیر تو تمایل نخواهد کرد.))

این است حقیقت ایمان سیرالله تعالی، حقیقت علم و عرفان به خدا، حقیقت عبودیت و فناءِ اِلی الله. این است حقیقت تقوا و گذشت از ما سوی الله؛ و حقیقت زهد؛ و حقیقت شجاعت به معنای غلبه بر دشمن و غلبه بر نفس و نباختن خود در جزر و مدّ روزگار.

این است حقیقت فتوّت و مردانگی؛ حقیقت سخاوت؛ معنای رأفت و رحمت؛ حقیقت تواضع برای خدا و مخلوق خدا و دین خدا؛

این است مفهوم حلم، این است معنای فصاحت و بلاغت در گفتار و کردار.

این است حقیقت سیاست؛ و مفهوم عدالت؛ و حقیقتجهاد فی سبیل الله؛ معنای رسیدن به مطلوب از هرجهت، و بالاخره این است همهء فضایل انسانیت.

از اینجا معنی روایت پیامبر اکرم(ص) که فرمود:((حسین چراغ هدایت و کشتی نجات است.))، معلوم می شود، و اگر رسول اکرم فرموده است:((هرکه دوست دارد نظر کند به کسی که نزد خدا و اهل بیت محبوبترین افراد زمین و آسمان است، به حسین نظر کند.))به همین معنی است.

 باز بوی محرم می آید، باز بوی خیمه و پرچم می آید و فرشتگان و ملائک در ماتم سیدالشهداءِ از عرش به فرش کوچ می کنند.ما نیز همراه با عرشیان و فرشیان در ماتم این امام همام با جان و دل می سوزیم.

        فرا رسیدن ماه محرم بر شما دوستان عزیز تسلیت باد.