خورشید عدالت - عصر ظهور

با سلام خدمت همهء دوستان عزیزم!

همهء ما می دانیم که امامان ما همه معصوم و پاک آفریده شده اند و همان طور معصوم و پاک هم از دنیا رفته اند و دارای صفاتی بودند که هرگز یک انسانِ عادی دارای آن شرایط نبوده است. مانند امیرالمؤمنین علی(ع) که در رحم با مادرش فاطمه بنت اسد(ع) صحبت می کرد و یا حضرت مهدی(ع) که هنگام ولادت سر به سجده گذاشته و شکر خدا نمودند و در سنّ ۵ سالگی به مقام امامت نائل آمدند و همهء این نورهای پاک بدون اینکه نزد استادی تحصیل کرده باشند دارای علم اولین و آخرین بودند و از گذشته و حال و آینده خبر می دادند.

پس این معصومین، مانند من و شما برای امتحان به این دنیا نیامدند و آنها بزرگترین لطف و نعمتی هستند که خداوند به بشر عنایت کرده است.

همهء ما می دانیم که خداوند عادل است و بنده هم جایزالخطا. چون خداوند قرار است با عدل با ما رفتار کند بنابراین باید اکثرِ انسانها را به آتش قهر خود بسوزاند، ولی خالق یکتا در حدیث قدسی می فرماید:

*من بندگان را برای این که بسوزانم نیافریده ام و به هر نحوی که بتوانم سببِ نجاتِ آنها را از عدل خودم فراهم خواهم کرد.*

بزرگترین لطفی که خداوندِ رحیم در حقِّ ما کرده، فرستادنِ نمایندگانی در روی زمین مانند وجودِ مقدس خاتم الانبیاء حضرت محمدصلی الله علیه وآله و امامان معصوم(ع) بود که به این دنیا آمدند تا با زندگی کردن و راهنمایی بشر، هم درست زیستن را به ما بیاموزند، و هم ما گناهکاران با واسطه قراردادن این عزیزانِ الهی به حاجتها و خواسته هایمان برسیم و هم با اِبراز دوستی با عزیزانش بهانه ای برای بخشش و نجات از کیفرِ گناهان داشته باشیم. خدایا ما چگونه شکر تو را به خاطر نعمت ولایت بجا آوریم؟ به خداوندیِ خودت زبانمان قاصر است و همهء این الطاف از کرم و جود بی حساب توست. خدایا در تمام عمر در مقابل هر نعمتت، کفرانِ نعمت کرده ایم. نه قدر تو را شناختیم نه رسولت و نه حجتهای پاکت را. در زمین تو زندگی کردیم، روزی تو را خوردیم، از همهء نعمتهایت استفاده کردیم، و بجای شکر و سپاسگذاری از تو، اسیرِ نفس و شیطان بودیم. بعنی اگر گفتی به دنبالِ انسانیّت و کمالات باشید به دنبال خویهای حیوانی رفتیم. و اگر فرمودی به فکر ذخیره برای آخرت باشید ولی همهء وجودمان دنیا بود و خواسته های نفسانی. الهی! چه بگویم از بی وفائیهایمان. خداوندا! چگونه با این اعمالمان در دادگاه عدل تو بایستیم. بارپروردگارا! دیدی بندگانت چگونه مزد زحماتِ رسولت را دادند.

زمانی که پیامبرت(ص) از دنیا رفت حدودِ ۷میلیون مسلمان داشت، ولی همین بندگانت بعد از گذشتِ کمتر از ۳ماه به یک عدّه دنیاپرستِ جانی تبدیل شده و دربِ خانهء دخترش و جانشینش حضرت علی(ع) را بخاطرِ حبِّ ریاست به آتش کشیدند، آن هم بعد از آن همه سفارشاتِ پیامبراکرم(ص) نسبت به عترتش. بار پروردگارا! کجا بودند آن بندگان شکرگذارت که دفاع از ولیِّ تو در زمین کنند و تو خالق یکتا چه صبری داری آن موقعی که دیدی بر گردنِ ولیّت یک عده شیطانِ انسان نما طناب انداخته و یا آن بانوی پاک و معصومی را که فرمانبری از او را بر تمام جنّ و انس و حتی پیامبرانت و همهء موجودات روی زمین واجب نمودی دیدی چگونه موردِ ضرب و شتم قرار دادند و یا با دیگر ولیّت امام حسن(ع) جگرش را پاره پاره کردند و سرِ دیگر حجّتت را بر نیزه نمودند و دیگری را سالهای سال در گوشهء زندان اسیر کردند و هر کدام را به زهری مسموم نمودند. کجا بودند طرفدارانِ این گوهرهای پاک؟ چگونه شکر نعمتِ ولایت را بجا آوردند؟ ای تُف بر تو و بی وفائیت دنیا!

دوستانِ عزیزم! بیایید جزو آن گروه  بی انصاف و بی مروّت نباشیم. قدری به خود آییم و ببینیم چقدر به فکر امام زمانمان هستیم.

سیّدبن طاووس(ره) می گوید: شبی در سامراء وارد سرداب امام زمان(ع) شدم. صدای ملکوتی امام را در حالِ مناجات با خالق یکتا شنیدم که می فرمودند:

*پروردگارا! شیعیانِ ما از ما هستند، از زیادی گِل ما خلق شدند و به آب ولایت ما عجین گشته اند، خدایا آنها را بیامرز و گناهانشان را عفو فرما.

پروردگارا! آنها را روز قیامت در مقابل چشم دشمنانِ ما مؤاخذه نکن چنانچه میزان گناهانشان بیشتر و ثوابشان کم است، از اعمالِ من بردار و به ثواب آنها بیفزا.*

خواهر و برادر عزیزم! خیال می کنید در مقابل این همه دروغها، غیبتها، رباخواریها، دنیاپرستیها و بی حجابیها و همچون حیوانات بخاطر دنیا به جانِ هم افتادنها و همچنین بی حرمتی به کلام خداوند یعنی قرآن و بی اعتنا بودن به امام زمان(عج) عذاب ندارد. به خدا قسم در مقابل این اعمالِ ما باید از آسمان سنگ ببارد.

می دانید چه کسی جلو این عذاب الهی را گرفته است؟ آری، آن دعاهای شبانه روزیِ امام زمان(عج) ماست. آخر چقدر بی انصافی و چقدر بی معرفتی! چرا ما به فکر آن حجّتِ الهی نیستیم؟ تا کی در حضورش مرتکبِ عصیان می شویم و به عنوانِ یک شیعه بجای این که زینت آقا باشیم، با اعمالمان دلِ پاک و مطهّرش را به درد می آوریم؟

عزیزان! بیایید همانطوری که اگر کسی منتظر مهمان است خانه اش را تمیز می کند، ما هم روح و جسممان را از آلودگی پاک کنیم و به عنوان یک منتظر واقعی و با روی خجل دست تمنّا بسوی آن یوسف زهرا(ع) گشوده و عرض کنیم:

مهدی جان! ای عزیز! ای خورشید رخ بر کشیده در پسِ ابر، ای سفر کردهء هجران گزیده، تا کی تو همچنان در غیبت و ما این چنین در هجران؟ جهان نثار قدومت باد. آیا هجران امروز ما به فردای وصالِ تو نمی رسد؟

ای عزیز! ای یادگار خدا در زمین، ای دست توانای حق در آستین، ای قرآنِ ناطق خدا، ای اسم اعظم الهی، چه سخت است که سخنان همه به گوشمان رسد و صدای دلنشین تو را نشنویم. چه دشوار است که لطفت را به عیان ببینیم و دشمن در انکار وجودِ نازنینت بر ما طعنه زند. و با هزاران تأسّف می دانیم که غیبتِ تو از ماست.

دوستان! مطمئن باشید تا صاحبِ اصلی دین و قرآن نیاید، این مشکلات خواهد بود و هرگز نجات پیدا نخواهیم کرد. پس بیایید همهء خواسته هایمان را کنار گذاشته، فقط برای فرج و ظهور امام زمان(عج) دعا کنیم.

امام صادق(ع) می فرماید:

*هرکس برای فرج فرزندم مهدی(ع) دعا کند او هم برایش دعا خواهد کرد، و خوشا به حال کسی که امام زمانش برای او دعا کند.*

خواهر و برادر! برای اینکه این فضایل بزرگ نصیبتان شود همیشه بعد از نمازهای واجب و یا در مجالس روضه و یا در سحرگاهان اولین دعایی که می کنید خدا را به حقّ محمد(ص) و آلش و به حقّ قرآنش و به حقّ شهدای کربلا قسم دهید که از بقیهء غیبت ولیّش  حضرت مهدی(عج) صرف نظر فرماید.

                                  *آمین یا رب العالمین*

                                      ************

  *یا رَبَّ الحُسَینِ بِحَقِّ الحُسَینِ اِشفِ صَدرِالحُسَینِ بِظُهُورِالحُجَّة*